maandag 4 november 2013

Shoplog KreaDoe 2013

Afgelopen zondag ben ik samen met vriendin en buurvrouw Juffrouw Groen naar de KreaDoe in Utrecht geweest. Beide hebben we best wel wat hobby's en het leek ons leuk om eens lekker op deze beurs rond te snuffelen. Helaas was het vooral gericht op de kaartenmaaksters en de scrappers en dat is nu net een hobby die we niet beoefenen. Maar als dat wel je 'ding' is kun je hier met een gerust hart (en een volle portemonnee) heen, wat was er ongelooflijk veel te zien en te doen op dat gebied.

Gelukkig waren er nog meer standjes en hoefden we ons niet te vervelen. Er was een hele grote stand van EchtStudio en ook de kleinere haak&brei winkels waren vertegenwoordigd. Wat ik vooral erg leuk vond waren de vele stands met boeken. Hoe heerlijk is het door verschillende hobby boeken te bladeren en al die mooie spulletjes te zien. Daar krijg je meteen nieuwe inspiratie van.
Verder waren er nog stands voor het vilten, tekenen, decopatchen, taarten versieren, knoopjes & fournituren enzovoorts enzovoorts. Voor iedere hobby was er wel iets te vinden.

Ik zal hieronder laten zien wat mijn aankopen zijn geweest.

zaterdag 2 november 2013

Crying at the d . . . . . entist Deel 1

Ik had / heb een slecht gebit. Altijd al gehad en waarschijnlijk zal ik dat altijd blijven houden. Daarnaast had ik een vreselijke angst voor de tandarts en hoewel die angst iets minder is geworden, is het nog steeds geen favoriete bezigheid.
Vanaf groep 7/8 besloot ik om niet meer naar de tandarts te gaan. Niets in de wereld kon mij naar de tandarts krijgen, velen hebben het geprobeerd zelfs met dwang maar ik wilde niet en als ik iets niet wil . . . In de jaren daarna werden mijn tanden uiteraard steeds slechter en kwam er wolf in, dat houdt in dat de gaatjes zo erg worden dat de tande zwart worden en uiteindelijk zullen afsterven. Maar hey, hell no dat ik naar de tandarts ging. In de periode zal je geen lachende foto van mij tegenkomen. Als m'n voortanden waren zwarten en m'n kiezen waren al niet veel beter. Toch kreeg ik een lief vriendje en mede dankzij hem (en het volhouden van mijn moeder) kwam ik in 1999 bij een speciale angsttandarts terecht. Dat is een speciale stichting die eigenlijk alleen kinderen met bv het Downsyndroom helpt.
Na heel veel praat afspraken en sessies om mijn angst iets minder te maken (oa door lachgas te gebruiken) werd er een plan van aanpak gemaakt. Mijn angst werd er niet minder om maar ik zag wel in dat er iets moest veranderen, dit kon zo niet langer.
Onder algehele narcose zou mijn hele gebit opgeknapt gaan worden, van te voren konden ze niet zeggen hoeveel tanden en kiezen ze konden redden. Het zou gedaan worden in 2 sessies.