vrijdag 13 september 2013

Niets zo veranderlijk als . . .

. . . een vrouw. Dat zullen de gedachten van mijn man zijn geweest deze zomer.

2 jaar geleden wilden we eens goedkoper op vakantie. De jaren daarvoor gingen wij altijd naar Portugal met het vliegtuig, zo ook de eerste jaren dat guppie er was. We besloten een weekje met de auto naar Frankrijk te gaan naar een mobile-home op een camping. De camping stond erg goed aangeschreven, lag aan het strand en was erg kindvriendelijk.
We begonnen aan de rit die volgens het boekje 7,5 uur zou duren. We gingen rond 04:00 uur weg zodat guppie lekker zou slapen onderweg. Fout nr1 want guppie was helemaal niet van plan om verder te slapen, ze bleef tot 10:00 uur wakker. Het moet begin Frankrijk zijn geweest toen we fout nr2 ontdekten, we waren de oplader voor de dvdschermpjes vergeten. Stom stom stom. Ik zal jullie de rest van de rit besparen maar hij duurde ruim 10 uur met een gillend / krijsend kind op de achterbank (ze was toen iets meer dan 2 jaar oud)

Aangekomen op de camping bleek dat het in een uithoek lag, de camping erg vol was en ons uitzicht was een rijtje met tenten. Onze overburen in de tent waren met z'n drieën; papa,mama en kind van 10/11 en hun tentje was klein  . . . echt klein. Ze konden er alleen in slapen, leefden uit hun kofferbak en als het regende (wat het helaas veel heeft gedaan die week) zaten ze in de auto. Het zag er echt uit als afzien.
De hele vakantie werd een vreselijke ervaring, we zaten zo afgelegen dat we zeker 30 min in de auto zaten om ergens te komen en alles was zo duur in Frankrijk.  Restaurantjes waren er niet in de omgeving dus we waren vaak genoodzaakt ergens crêpes te gaan eten. Hoewel guppie altijd dol was op autorijden bleek dat deze vakantie niet zo te zijn. Iedere keer dat we in de auto stapte zetten ze het op een gillen, echt oorverdovend en zeer frustrerend. Op een avond besloten we eerder naar huis te gaan, voor de volgende dag gaven ze mooi weer op maar die dag daarna weer regen, die dag zouden we naar huis rijden. De volgende dag genoten we van het zonnetje maar 's avond waren we zo verbrandt (kleine gup gelukkig niet) dat naar huis rijden geen optie was. Zowel grote gup als ik konden onze knieën niet eens buigen. Een paar dagen later begonnen we aan de terugreis, elkaar plechtig belovend dat we nooit maar dan ook nooit meer naar een camping gaan / gaan kamperen.
Saillant detail; 4 weken later zaten we in het vliegtuig om 16 dagen in een heerlijke resort in ons vertrouwde Portugal te gaan genieten. Wat was dat een fijne vakantie.

En toen kwam zomer 2013. Onze vrienden/buren zijn volleerd kampeerders en genieten daar iedere keer weer van. In een gekke bui (was ik dronken?) heb ik toegezegd ook eens mee te gaan. De datum werd geprikt en hoe dichterbij die kwam hoe huiveriger ik werd. IK in een TENT, waar ben ik aan begonnen, kon ik nog terug? De gedachten alleen al aan een gedeelde douche en wc maakte me huiverig, ik heb PDS en ben daardoor erg gehecht aan mijn eigen sanitair (en dat laat ik achterwegen mijn panische angst voor insecten). Van donderdag tot zondag zouden we gaan, gewoon in Nederland, we hadden met z'n drietjes een eigen grote tent (geleend van de buren) en ik had ook comfortabele luchtbedden gekocht. De tenten werden opgezet, de stoeltjes buiten gezet en eigenlijk viel het best wel mee. Even afwachten wat de nacht zou brengen. De eerste nacht was best zwaar. Zowel kleine gup als grote gup snurken nogal, nu ben ik gewend aan grote gup maar de geluidjes van kleine gup hielden me flink wakker. De nachten daarna werd het eigenlijk alleen maar beter, ik heb geslapen als een roosje. Je hoorde de uilen overvliegen en zo af en toe wat geritsel van een egel rond je tent.
Het sanitair was super schoon en werd 2x per dag schoongemaakt door de beheerders. Het leven op de camping viel me 100% mee. We stonden op een heel fijne groen camping, volop ruimte voor de kinderen om te spelen, er was een zwemvijvertje en een hele leuke speeltuin. Kleine gup genoot zichtbaar en ook grote gup kwam tot rust, een paar dagen geen werk / pc / telefoontjes. Het was helemaal niet zo erg afzien als ik had verwacht, we hadden een prachtige tent met genoeg leefruimte. Buiten hadden we een leuk zitje gemaakt onder de luifel, s avonds de kaarsjes aan, toastje en een wijntje erbij en genieten maar. Je maakt de familie gup niet blij met een vakantie in eigen land, dat voelt niet als vakantie. Maar dit voelde wèl als vakantie, genieten van alles en vooral van de rust. Niets gehaast, relaxed !

Eenmaal thuis keken grote gup en ik elkaar aan en besloten we een tent te kopen want dit soort vakanties zijn toch best leuk. Portugal blijft ons ultieme vakantieland en een vakantie op een lekker resort blijft heerlijk, alleen nu niet meer ieder jaar. Kleine gup maakt het niet uit, zij geniet van alle vakanties en als zij geniet . . . . .

Houden jullie van kamperen? Of weten jullie nog leuke campings in zowel Nederland als daarbuiten?

2 opmerkingen:

  1. Nou, inderdaad. Wie had dat gedacht een jaar geleden. Ik niet!!! Wat handig hè, zulke kamperende vrienden ;P Die hebben toch goed aangevoeld dat je eigenlijk nog een kampeerder in de kast was, hi, hi, hi.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben gek op kamperen. Dit jaar voor het eerst met onze kleine weg geweest en het is ons goed bevallen :-)

    BeantwoordenVerwijderen